Kaplica śś. Fabiana i Sebastiana w Hałuszowej – rzymskokatolicka kaplica znajdująca się w Hałuszowej, w województwie małopolskim, w dekanacie Krościenko nad Dunajcem, w diecezji tarnowskiej. Historia. Na początku lat 90 XX w. zrodził się pomysł wybudowania kaplicy ku czci świętych Fabiana i Sebastiana. Sama kaplica znajduje się w Dolinie św Rocha, miejscu zwanym Zagóra. Obiekt, który oglądamy dziś został zbudowany w 1943 roku. Kryty jest gontem, a całość ma charakter zakopiański. Stara, pierwotna, kaplica została zniszczona przez przewracające się drzewo. Ołtarz główny jest dziełem Carlo Rainaldi, tablica pamiątkowa kardynała Francesco Andriano Ceva zaprojektowana została przez Francesco Borromini w 1650 roku. Ostatnia kaplica należy do św. Jana Ewangelisty. Kaplica św. Jana Ewangelisty. Ufundowana została również przez papieża Hilarego o czym informuje nas inskrypcja. Tyle wiadomo z Opisu męczeństwa nieznanego autora z 354 r. i komentarza św. Ambrożego do Psalmu 118. Św. Sebastian jest patronem żołnierzy, myśliwych, strażaków, strażników, strzelców, kamieniarzy i ogrodników. Czczony był jako patron chroniący od epidemii w wielu miastach Europy. Jest jednym z patronów Niemiec oraz Rzymu. Jan Bulas (ur. 1878 w Porębie Wielkiej, data śmierci nieznana). Nowy!!: Kaplica św. Sebastiana w Niedźwiedziu i Jan Bulas · Zobacz więcej » Kazimierz Łubieński. Akademii Krakowskiej Kazimierza Łubieńskiego Kazimierz Łubieński herbu Pomian (ur. 1652, zm. 11 maja 1719 w Kielcach) – biskup chełmski w latach 1705–1710. Nowy Kaplica kapłańska została zaprojektowana na wzór wawelskiej krypty św. Leonarda, która miała szczególne znaczenie w życiu św. Jana Pawła II: to właśnie tam Karol Wojtyła 2 listopada 1946 roku odprawił swoją Mszę świętą prymicyjną. Umieszczono tam płytę z pierwszego grobu papieża Polaka, który znajdował się w Grotach . Święty Sebastian żył w III wieku i był męczennikiem chrześcijańskim. Jest świętym Kościoła katolickiego i prawosławnego. Życiorys św. SebastianaPatronatRelikwieIkonografiaŹródła Życiorys św. Sebastiana Sebastian urodził się w III wieku w Narbonne, mieście na terenie dzisiejszej Francji. Informacje o Sebastianie pochodzą z Opisu męczeństwa nieznanego autora z roku 254 oraz z komentarza św. Ambrożego do Psalmu 118. Dokumenty te podają, że ojciec Sebastiana pochodził ze znakomitej rodziny urzędniczej w Narbonne (Galia), a matka z Mediolanu. Dzieciństwo spędził w Mediolanie, tam też uczęszczał do szkoły. Staranne wychowanie oraz stanowisko ojca utorowało mu drogę na dwór cesarski. Jak podaje legenda z V wieku, w 283 roku zaciągnął się w Rzymie do Wojska, specjalnie po to, aby móc dodawać otuchy pilnowanym przez żołnierzy chrześcijanom, których czekała męczeńska śmierć. Sebastian nie przyznawał się głośno do swojej wiary, potajemnie jednak nawracał kolejnych Rzymian. Jednocześnie nakłaniał chrześcijan, którzy popadali w zwątpienie, gdy nasilały się prześladowania, aby nie odstępowali od wiary. Był przywódcą gwardii cesarza Marka Aurelego Probusa, panującego w latach 276-282. Jak podaje św. Ambroży, Sebastian był dowódcą przybocznej straży samego Dioklecjana, któremu wypomniał okrucieństwo wobec niewinnych chrześcijan i w wyniku tego został przeszyty strzałami. Błogosławiony Jakub de Voraigne w średniowiecznej „Złotej legendzie” zapisał: „Dioklecjan kazał żołnierzom przywiązać go na środku pola do drzewa i zabić strzałami z łuków. Tyle strzał tedy utkwiło w nim, że podobny był do jeża, a żołnierze przypuszczając, że już nie żyje, odeszli”. Był w pół umarły, jednak znalazła go niewiasta o imieniu Irena i poprzez swoją opiekę przywróciła mu zdrowie. Gdy Sebastian odzyskał zdrowie ponownie udał się do cesarza i zwrócił uwagę na krzywdy, jakie wyrządzał on niewinnym wyznawcom Chrystusa. Cesarz zdziwił się na jego widok, okazał jednak nie mniejsze okrucieństwo niż poprzednio – kazał go zatłuc pałkami, a jego ciało wrzucić co kanałów miejskich. Legenda głosi, ze Sebastian ukazał się chrześcijance o imieniu Lucyna, która dzięki wizji mogła odnaleźć jego zwłoki i potajemnie pochować je w katakumbach. Miało to miejsce około 287 roku. Święty Sebastian stał się symbolem nieugiętej wiary i męczeństwa w imię Chrystusa. Wspomnienie liturgiczne św. Sebastiana w Kościele katolickim jest obchodzone 20 stycznia, a cerkiew prawosławna wspomina go 31 grudnia (wg. kalendarza gregoriańskiego). Patronat Święty Sebastian cieszył się wielką czcią w całym Kościele i należał do grona najbardziej znanych świętych, a Rzym uczynił go jednym ze swoich głównych patronów. Św. Sebastian w 680 roku uratował od szerzącej się zarazy Rzym, co sprawiło, że wzywają go wierni zagrożenia zarazą. Św. Sebastian jest patronem inwalidów wojennych, kamieniarzy, konwisarzy, łuczników, myśliwych, ogrodników, rusznikarzy, strażaków, strzelców, rannych i żołnierzy. Jest również patronem Niemiec i Gwardii Szwajcarskiej. Bywa wzywany jako orędownik w czasie epidemii. Św. Sebastianowi poświecono liczne, wspaniałe dzieła, a jego męczeństwo natchnęło wielu artystów (malarzy, rzeźbiarzy, muzyków czy pisarzy) takich jak: Messina, Veronese, Rubens, Guido Reni, Ribera, Giorgetti czy Debussy. Relikwie Papież Eugeniusz II (824-827) podarował dużą część relikwii Św. Sebastiana św. Medardowi do Soissons, a relikwie głowy Świętego papież Leon IV (+ 855) podarował do bazyliki w Rzymie pw. „Czterech Koronatów”, która znajduje się w pobliżu Koloseum. Święty Sebastian został zaliczony do grona Czternastu Wspomożycieli. Nad jego grobem wybudowano kościół pod jego wezwaniem. Jest to obecna bazylika św. Sebastiana za Murami (San Sebastiano fuori le Mura), gdzie też spoczywają jego relikwie. Na miejscu jego męczeństwa powstał drugi kościół – bazylika św. Sebastiana na Palatynie. Natomiast w bazylice św. Piotra w Watykanie znajduje się kaplica św. Sebastiana, gdzie obecnie spoczywa św. Jan Paweł II. Ikonografia Św. Sebastian jest przedstawiany w ikonografii w białej tunice lub jako piękny, obnażony młodzieniec, który jest przywiązany do słupa lub drzewa i przeszyty strzałami. Czasami leży u jego nóg zbroja. Na mozaice starochrześcijańskiej w kościele św. Piotra w Okowach w Rzymie jest ukazany jako stary człowiek z białą brodą i w uroczystym, dworskim stroju. Jego atrybutami są: palma męczeństwa, krucyfiks, włócznia, miecz, tarcza, dwie strzały w dłoniach i przybity wyrok śmierci nad głową. Tradycja prawosławna przedstawia św. Sebastiana jako typowego męczennika. Jest mężczyzną w średnim wieku z krótką brodą i krzyżem (a czasami Ewangelią) w dłoni, który ubrany jest w czerwony płaszcz. Źródła Grafika: Święty Sebastian na obrazie El Greca z 1578 roku. Kolekcja kart „Żywoty Świętych” ks. Stanisława PacholikaCiekawe artykuły: Niezwykły życiorys: Polub nas: Tagi: 1. dzieńCHICAGO Spotkanie grupy z przewodnikiem/pilotem przy stanowisku odpraw na terminalu lotniska O’Hare w Chicago. Odprawa paszportowo-bagażowa. Przelot do Rzymu. 2. dzieńASYŻ Przylot do Rzymu na lotnisko im. Leonarda da Vinci. Przejazd autokarem z lokalnym przewodnikiem do Asyżu, miejsca urodzenia św. Franciszka z Asyżu – założyciela zakonu franciszkanów, misjonarza, mistyka średniowiecznego i stygmatyka, uważanego za patrona ekologii. Przed nami zwiedzanie miasta, a zobaczymy: Bazylikę św. Franciszka oraz dom rodzinny i miejsce śmierci jednego z największych mistrzów życia duchowego w historii chrześcijaństwa. Zwiedzimy też: Kaplicę Transito, Bazylikę św. Klary, Krzyż i Kościół św. Damiana oraz Bazylikę Matki Bożej Anielskiej. W programie zwiedzania znajdą się również: Porziuncola, Ogród Różany, Piazza del Comune i Świątynia Minerwy. Zakwaterowanie w hotelu w Asyżu. 3. dzieńPADWA Śniadanie w hotelu, potem przejazd do Padwy. Zwiedzanie miasta zaczniemy od wizyty w Bazylice św. Antoniego, gdzie znajduje się Kaplica Polska. Włoskie miasto od stuleci jest związane z Polską i Polakami. Działający już w XIII wieku w murach Padwy uniwersytet był celem podróży edukacyjnych Polaków, którzy stanowili drugą co do wielkości grupę w tym ośrodku akademickim. W Padwie kształcił się Jan Kochanowski, a słuchaczami byli Mikołaj Kopernik i Jan Zamoyski. W trudnym dla ojczyzny okresie – po rozbiorach – pamiątki polskiej obecności, umieszczone w różnych częściach bazyliki dawały świadectwo potęgi dawnej Rzeczypospolitej, a kaplica już od chwili powstania była dla polskich emigrantów miejscem kultu Polski, ale i niosła nadzieję na odzyskanie przez nią niepodległości. W planach mamy spacer po centrum historycznym i Piazza delle Erbe. Przejazd do hotelu i nocleg w Padwie. 4. dzieńWENECJA Śniadanie w hotelu. Przejazd do Wenecji. Rejs na wyspę Murano, znaną z produkcji szkła. Spacer po centrum miasta, w trakcie którego zobaczymy Kościół San Pietro Martire di Murano, Bazylikę Santi Maria e Donato i Campo Santo Stefano. Odbędziemy wyprawę na wyspę Burano, słynącą z koronek i barwnie pomalowanych gospodarstw domowych. Spacer po tym urokliwym miejscu. Następnie udamy się na wyspę Torcello, będącą kolebką kultury weneckiej, której architektura należy do najstarszych zabytków laguny. Obejrzymy Katedrę Santa Maria Assunta di Torcello, utrzymaną w stylu bizantyjsko-weneckim świątynię, która słynie z XIII-wiecznych mozaik. Powrót do Wenecji. Dalsze zwiedzanie: Most Westchnień, Plac św. Marka z bazyliką, Pałac Dożów, Bazylika Santa Maria della Salute. Powrót do hotelu w Wenecji. 5. dzieńLORETO Śniadanie w hotelu, przejazd do Loreto. Zobaczymy Bazylikę Loretańską z domkiem Świętej Rodziny z Nazaretu. Miejsce stanowi największe i najważniejsze włoskie sanktuarium maryjne, odwiedzane rocznie przez ok. 4 mln osób z całego świata. Główną relikwią jest Święty Dom, zwany też Domkiem Matki Bożej, bo – zgodnie z prastarym przekazem – pod koniec XIII wieku aniołowie przenieśli do Loreto Dom z Nazaretu. Rzesze pielgrzymów przybywają do sanktuarium w Loreto, by zbliżyć się do Boga poprzez modlitwę i pojednanie. Pod koniec lat 80. XX wieku podpisana została umowa o współpracy pomiędzy włoskim Loreto a polską Częstochową. Zapalimy też świece i pomodlimy się na Polskim Cmentarzu Wojennym w Loreto. Zakwaterowanie w hotelu w Loreto, obiadokolacja i czas wolny. 6. dzieńSAN GIOVANI ROTONDO/ LANCIANO- MONOPPELLO Śniadanie w hotelu, a następnie przejazd do Lanciano. Krótki pobyt w Lanciano, gdzie przechowywane są relikwie Ciała i Krwi Chrystusa. Transfer do Manoppello. Zwiedzanie Santuario del Volto Santo z relikwiami Volto Santo (Świętego Oblicza). Te chrześcijańskie relikwie to całun, którym przykryto świętą twarz Jezusa po złożeniu Go do grobu oraz chusta św. Weroniki. Krótki spacer po miasteczku. Przed nami przejazd i zwiedzanie San Giovanni Rotondo, miejsca życia i śmierci św. Ojca Pio. Zobaczymy antyczny kościół, celę, konfesjonał, krucyfiks, drogę krzyżową i Dom Ulgi w Cierpieniu. Przejazd do Monte Sant’Angelo. Pobyt przy wpisanym na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO Sanktuarium św. Michała Archanioła – Góra Gargano, miejsce objawień św. Michała Archanioła. Zakwaterowanie w hotelu. 7. dzieńNEAPOL Po śniadaniu udamy się na zwiedzanie Kościoła Matki Bożej z Lourdes i św. Józefa. Poznamy historię ojca Dolindo Ruotolo, jego procesu beatyfikacyjnego, a także spotkamy się z jedyną żyjącą za czasów ojca Dolindo krewną – Marią Grazia Ruotolo. W drodze do Neapolu krótki przystanek przy Monte Casino, gdzie oddamy hołd polskim żołnierzom poległym w czasie II Wojny Światowej. Podczas objazdu będziemy podziwiać panoramę Neapolu, a piesza wędrówka po mieście będzie okazją do zobaczenia kolejnych architektonicznych perełek. Przejazd do Papieskiego Sanktuarium Matki Bożej Różańcowej w Pompejach. Zobaczymy też dziś ruiny Pompejów, miasta zniszczonego w 79 r. przez erupcję Wezuwiusza. Zakwaterowanie w hotelu w Neapolu. 8. dzieńDzien 8-10-11RZYM W Rzymie zwiedzimy Bazylikę św. Pawła za Murami, jedną z czterech bazylik papieskich, zgodnie z tradycją – miejsce pochówku św. Pawła oraz opactwo Tre Fontane , gdzie według przekazów ustnych św. Paweł Apostoł został ścięty mieczem. W programie dzisiejszego dnia znajdą się też: Zamek Świętego Anioła, jeden z najpiękniejszych rzymskich placów – Piazza Navona i znajdująca się w centralnym punkcie placu – Fontanna Czterech Rzek. Zobaczymy jedną z najlepiej zachowanych antycznych budowli – Pantheon, Bazylikę św. Jana na Lateranie –katedrę biskupa Rzymu, która należy do czterech bazylik większych, przywiezione z Jerozolimy Święte Schody, którymi Jezus Chrystus miał być prowadzony na sąd oraz Bazylikę Matki Bożej Większej. Do antycznych czasów wrócimy zwiedzając: Koloseum – największy amfiteatr rzymskiego świata, Łuk Konstantyna – zbudowany dla uczczenia dziesięciolecia sprawowania władzy przez cesarza Konstantyna Wielkiego, Palatyn – jedno z siedmiu wzgórz Rzymu, gdzie wilczyca miała karmić Romulusa i Remusa – legendarnych założycieli miasta oraz najstarszy plac miejski w Rzymie, czyli Forum Romanum. Przejazd na Zatybrze, gdzie zwiedzimy Piazza di Santa Maria in Trastevere z piękną bazyliką Matki Bożej. Zobaczymy też Ogrody Watykańskie oraz katakumby. Obiadokolacja. Nocleg. 9. dzieńRZYM Śniadanie w hotelu. Po śniadaniu udział w Audiencji Generalnej z Papieżem Franciszkiem, a potem wracamy do zwiedzania. Zobaczymy Bazylikę św. Piotra, gdzie będzie czas na modlitwę i wizytę w kaplicy św. Sebastiana, bo tu znajduje się grób Jana Pawła II. Zwiedzimy Muzea Watykańskie, gdzie zobaczyć można zbiory dzieł sztuki zgromadzone przez poszczególnych papieży oraz Kaplicę Sykstyńską, której sklepienie ozdobił wielki Michał Anioł. Freski na sklepieniu opowiadają historię ludzkości od stworzenia świata, poprzez grzech pierworodny aż do biblijnego potopu. Powrót do hotelu. Obiadokolacja. Czas wolny. 10. dzieńRZYM Dalsze zwiedzanie Rzymu- kontynuacja programu zwiedzania z dnia 8. 11. dzieńRZYM Dalsze zwiedzanie Rzymu- kontynuacja programu zwiedzania z dnia 8 i 10. 12. dzieńŚniadanie w hotelu. Transfer na lotnisko w Rzymie. Lot powrotny do kraju. PROGRAM JEST RAMOWY. KOLEJNOSĆ REALIZACJI POSZCZEGOLNYCH PUNKTOW PROGRAMU MOŻE ULEC ZMIANIE. MSZA ŚWIETA CODZIENNIE( W MIARĘ MOŻLIWOŚCI W WYBRANYCH SANKTUARIACH). BILETY WSTĘPÓW GWARANTOWANE W ZALEŻNOŚCI OD DOSTĘPNOŚCI. Wielu polskich turystów zwiedzających Watykan poszukuje grobu papieża-Polaka. Wbrew powszechnemu przekonaniu nie znajduje się on w Grotach Watykańskich, ale na terenie Bazyliki Świętego Piotra. Artykuł ten jest częścią naszego przewodnika po Watykanie, który znajdziecie tutaj: Watykan: zwiedzanie, zabytki i największe atrakcje. Śmierć i pogrzeb Jan Paweł II zmarł 2 kwietnia 2005 roku o godzinie 21:37. Przyczyną śmierci był wstrząs septyczny i infekcja dróg moczowych. Początkowo ciało papieża zostało wystawione w zdobionym hallu Pałacu Apostolskiego (duży budynek obok Bazyliki Świętego Piotra) czyli w Sali Klementyńskiej. Dzień później doczesne szczątki zmarłego przeniesiono na teren Bazyliki, gdzie mogli oglądać je pielgrzymi. Uroczystości pogrzebowe rozpoczęły się 8 kwietnia 2005 roku na placu świętego Piotra. Według szacunkowych danych do Rzymu przybyło wtedy około 5 milionów ludzi, w tym wielu światowych przywódców i wyznawców innych religii. Mszy przewodniczył przyszły papież kardynał Joseph Ratzinger. Komentatorzy starali się symbolicznie tłumaczyć różne wydarzenia np. zamknięcie przez wiatr księgi leżącej na trumnie. Wskazywano też na przyniesione przez pielgrzymów tablice z napisem "Santo subito". Trumnę umieszczono w Grotach Watykańskich obok miejsca gdzie według tradycji znajdował się szkielet świętego Piotra. Nowy grób Grób papieża-Polaka Jana Pawła II w Bazylice św. Piotra - Watykan 13 maja 2005 rozpoczęto proces beatyfikacyjny Jana Pawła II. Zakończył się 1 maja 2011 uroczystym ogłoszeniem papieża błogosławionym. Dzień później trumna została wyjęta z Grot Watykańskich i złożona do nowego grobu w kaplicy świętego Sebastiana w Bazylice Świętego Piotra. Stara płyta nagrobna została przekazana do Sanktuarium Jana Pawła II , w Łagiewnikach pod Krakowem. Kaplica Świętego Sebastiana Miejsce ostatniego spoczynku świętego Jana Pawła II znajduje się po prawej stronie od wejścia do Bazyliki. Aby tam trafić należy minąć znajdującą się w najbliższym sąsiedztwie kaplicę z Pietą Michała Anioła. Trzeba jednak uważać bo w szczycie sezonu miejsce to jest odwiedzane przez wielu pielgrzymów. Najlepiej zatem przyjść tuż po otwarciu świątyni. Kaplic św. Sebastiana i grób Jana Pawła II - Bazylika św. Piotra - Watykan Przed kaplicą nie powinniśmy się zatrzymywać na zbyt długo. Osoby pilnujące porządku, szczególnie w tym miejscu, starają się kierować ruchem pielgrzymów tak, aby każdy mógł spokojnie przejść przy kaplicy. Za barierkami oddzielającymi ją od reszty świątyni, naprzeciwko grobu znajdują się ławki, w których można na dłużej usiąść i oddać się modlitwie. Rzym, bazylika św. Piotra na WatykanieRoma, basilica di San Pietro in Vaticano Lokalizacja: Rzym - Watykan ( 1506-1626Architekci: Donato Bramante, Rafael Santi, Giuliano da Sangallo, Michele Angelo Buonarotti, Giacomo della Porta, Carlo MadernaStyl: renesans, barok Bazylika św. Piotra w Rzymie jest najważniejszą świątynią nie tylko kościoła katolickiego ale całego świata chrześcijańskiego. HISTORIA. Bazylika św. Piotra jest najważniejszą świątynią nie tylko kościoła katolickiego ale całego świata chrześcijańskiego. Pierwszy kościół nad grobem św. Piotra wzniósł cesarz Konstantyn w 324 r. Kościół ten wiele razy odnawiany i rozbudowywany, dotrwał do początku XVI w., kiedy to papież Juliusz II nakazał jego wyburzenie. Równocześnie na jego polecenie w 1506 r. Donato Bramante zaprojektował świątynię na planie krzyża greckiego z centralną kopułą. Po śmierci Bramantego w 1514 r. budowę kontynuowali Rafael Santi i Giuliano da Sangallo. W 1547 r. kierownictwo nad budową przejął Michał Anioł, który wprowadził niewielkie zmiany do projektu. Sam skupił się jednak na budowie olbrzymiej kopuły, której tambur został ukończony tuż przed jego śmiercią w 1564 r. Prace nad kopułą doprowadził do końca Giacomo della Porta, który zmodyfikował projekt Michała Anioła, wysmuklając jej bryłę. Wreszcie w latach 1607-26 Carlo Maderna dostawił do centralnej świątyni korpus nawowy i fasadę, co było zgodne z zaleceniami soboru trydenckiego. ARCHITEKTURA. Ogromna budowla posiada obecnie plan krzyża łacińskiego i złożona jest z trójnawowego korpusu i starszej części prezbiterialnej, wzniesionej na planie krzyża greckiego, którego ramiona zakończone są z trzech stron apsydami. Wzniesiona przez Madernę fasada frontowa posiada charakter fasady pałacowej. Jest stosunkowo szeroka i dość przysadzista, ponieważ architekt chciał w jak najmniejszym stopniu zasłonić widok na kopułę. Dziewięcioosiowa fasada o trzech kondygnacjach rozczłonkowana jest kolumnami i pilastrami, między którymi mieszczą się bramy i okna. Środkowa część fasady wysunięta jest nieco do przodu i zwieńczona trójkątnym szczytem. Poniżej znajduje się loża błogosławieństw. Druga kondygnacja fasady oddzielona jest od trzeciej wydatnym gzymsem z belkowaniem. Na szczycie fasady ustawione są olbrzymie posągi Chrystusa i apostołów z wyjątkiem św. Piotra. Nad panoramą Rzymu dominuje kopuła bazyliki, jej średnica wynosi 42 metry a wysokość sięga 132 metrów. Kopuła wspiera się na potężnym tamburze obwiedzionym zdwojonymi kolumnami i zwieńczona jest latarnią również otoczoną parami kolumn. Wewnątrz świątyni nawa główna otwarta jest do naw bocznych półkolistymi arkadami wspartymi na potężnych filarach z wtopionymi pilastrami korynckimi, między którymi ustawione są posągi świętych założycieli zakonów. Nawa główna nakryta jest sklepieniem beczkowym, ozdobionym kasetonami. W części centralnej kopułę dźwigają cztery potężne pięcioboczne filary, jej wnętrze rozświetlają duże okna. WYSTRÓJ I WYPOSAŻENIE. W środkowym wejściu do świątyni umieszczone są brązowe drzwi, pochodzące z dawnej bazyliki, wykonane w latach 1433-45 przez Antonio Filarete. Dzielą się na sześć pół, które przedstawiają od góry: Chrystusa i Marię, śś. Piotra i Pawła oraz u dołu męczeństwo obu apostołów. Wnętrze bazyliki sprawia wrażenie ogromnej przestrzeni, z którą harmonijnie współgrają liczne zabytki z okresu renesansu i baroku. Oczom wchodzącego do bazyliki ukazuje się obszerna nawa główna zakończona w centralnej części baldachimem, który ustawiony jest nad ołtarzem św. Piotra. Zanim tam dotrzemy wejdźmy do prawej nawy gdzie w pierwszej kaplicy znajduje się wspaniała Pieta wykonana przez Michała Anioła z marmuru przed 1519 r. Na wstędze przebiegającej przez pierś Marii znajduje się jedyna zachowana sygnatura wielkiego artysty renesansu. W kolejnej kaplicy św. Sebastiana umieszczony jest grób św. Jana Pawła II (zm. 2005), przeniesiony tu w 2011 r. Przy ścianie tej kaplicy znajduje sie nagrobek św. Krystyny Szwedzkiej (zm. 1689), wykonany przez Carlo Fontanę w 1702 r. W następnej kaplicy Najświętszego Sakramentu znajduje się wspaniałe cyborium, wykonane przez Gian Lorenzo Berniniego na wzór Tempietto, kaplicy przy kościele San Pietro in Montorio. W ołtarzu kaplicy umieszczony jest obraz Trójcy Świętej, namalowany przez Pietro da Cortonę. W przejściu do kaplicy Gregoriańskiej, znajduje się pomnik twórcy naszego kalendarza, papieża Grzegorza XIII (zm. 1585), wykonany w latach 1720-23 przez Camillo Rusconiego. Na wprost przejścia przy potężnym filarze ustawiony jest ołtarz św. Hieronima. W ołtarzu tym, złożone jest doskonale zachowane ciało papieża Jana XXIII (zm. 1963). W prawym ramieniu transeptu warto zwrócić uwagę nagrobek papieża Klemensa XIII (zm. 1769), dzieło Antonio Canovy z lat 1784-92. Przejdźmy teraz pod kopułę gdzie ustawiona jest konfesja św. Piotra. Konfesja jest arcydziełem sztuki brązowniczej i powstała w latach 1624-33. Na marmurowych cokołach ustawione są skręcone spiralnie kolumny dźwigające baldachim z krzyżem na kuli ziemskiej. Tuż obok po prawej stronie nawy głównej ustawiona jest rzeźba św. Piotra autorstwa Arnolfa di Cambio w XIII w. Siedzący apostoł wznosi prawą dłoń w geście błogosławieństwa, zaś w lewej trzyma klucze do królestwa niebieskiego. W filarach podtrzymujących kopułę znajdują się nisze, w których ustawione są ogromne 5 metrowe posągi świętych Longina (dzieło Berniniego), Heleny, Weroniki i Andrzeja. Tambur kopuły obiega w dolnej części napis w języku łacińskim: TV ES PETRVS ET SVPER HANC PETRAM AEDIFICABO ECCLESIAM MEAM ET TIBI DABO CLAVES REGNI CAELORVM (Tyś jest Piotr, i na tej opoce zbuduję kościół mój, i dam ci klucze królestwa niebieskiego). Wnętrze kopuły wypełniają mozaiki wyobrażające Królestwo Niebieskie. W apsydzie prezbiterium ustawiona jest katedra św. Piotra, składa się ona z tronu pochodzącego z IX w. oraz rzeźby wykonanej ze złoconego brązu przez Berniniego. Według tradycji tron należał do św. Piotra, w rzeczywistości jednak służył on w czasie koronacji Karola Łysego w 875 r. Obok w niszach umieszczone są dwa nagrobki: papieża Urbana VIII (zm. 1644), wykonany przez Berniniego w 1647 r. oraz papieża Pawła III (zm. 1549), dzieło Giacomo della Porty z 1575 r. Przechodzimy do lewej nawy prezbiterium, gdzie w ołtarzu ustawionym w jej zakończeniu znajduje się relikwiarz papieża św. Leona I Wielkiego (zm. 461) oraz relief Alessandra Algardiego, przedstawiający spotkanie Leona z wodzem Hunów Attylą. W drodze do transeptu mijamy nagrobek Aleksandra VII (zm. 1667), jedna z ostatnich prac Gian Lorenzo Berniniego. Przechodząc z transeptu do lewej nawy mijamy Capella Clementina, gdzie w ołtarzu złożone jest ciało papieża Grzegorza I Wielkiego (zm. 604). W tej kaplicy pochowano też papieża Piusa VII (zm. 1823), którego pomnik wykonał duński rzeźbiarz Bertel Thorvaldsen. Idąc nawą w kierunku wyjścia po lewej stronie mijamy pomnik papieża Innocentego XI (zm. 1689), dzieło Carlo Maratty, ozdobione płaskorzeźbą przedstawiającą bitwę pod Wiedniem. Naprzeciw na filarze znajduje się nagrobek Innocentego VIII (zm. 1492), wykonany w 1498 r. przez Antonio Pollaiuolo i przeniesiony z poprzedniej bazyliki. Pomnik składa się z dwóch części, u dołu papież został ukazany jako zmarły, leżący na sarkofagu, zaś powyżej przedstawiony jest jako władca zasiadający na tronie. Dalej w nawie znajduje się nagrobek Marii Klementyny Sobieskiej (zm. 1735), wnuczki króla polskiego Jana III Sobieskiego, który wykonał Pietro Bracci. KAPLICA SYKSTYŃSKA. W 1481 r. w bezpośrednim sąsiedztwie bazyliki ukończono budowę kaplicy sykstyńskiej, z fundacji papieża Sykstusa IV. To w niej na konklawe zbiera się kolegium kardynalskie, tutaj też papieże odprawiają prywatne msze. Kaplica słynie jednak przede wszystkim ze wspaniałej dekoracji malarskiej wykonanej na sklepieniu i ścianie ołtarzowej przez Michała Anioła, należącej do arcydzieł sztuki renesansu. W latach 1508-12 Michał Anioł na zlecenie papieża Juliusza II przedstawił na sklepieniu kaplicy trzy cykle tematyczne: stworzenie człowieka, wygnanie z raju i dzieje Noego. W 1535 r. Michał Anioł pokrył ścianę ołtarzową freskiem przedstawiającym wizje Sądu Ostatecznego. Malowidła poniżej poziomu okien wykonali w latach 1481-83 tacy artyści jak Sandro Botticelli, Domenico Ghirlandaio, Perugino. Przestawiają one sceny z życia Mojżesza po lewej oraz Chrystusa po prawej. Tekst umieszczony poprawiony LITERATURA Hintzen-Bohlen B., Rzym. Sztuka i architektura, wyd. Ullmann 2008 Ostrowski J. K., Sztuka włoska XVII w. i pierwszej połowy XVIII w., [w:] Sztuka Świata t. VII, Warszawa 1994 Ponikiewski W., Rzym i jego czarna arystokracja. Spacerownik historyczny, Warszawa 2012 Sztuka baroku, pod. red. R. Tomana, wyd. Konemann 2000 Rzym, bazylika św. Piotra na Watykanie Inne kościoły w Rzymie Rzym, bazylika Santa Maria Maggiore Rzym, kościół Il Gesu Rzym, kościół Sant'Agnese in Agone Rzym, kościół Santa Maria in Vallicella Rzym, kościół Santa Maria sopra Minerva Rzym, kościół Santa Maria del Popolo Rzym, kościół Santa Maria della Pace Rzym, kościół Santi Luca e Martina Rzym, kościół Santa Maria dei Miracoli Rzym, kościół Santa Maria di Loreto Rzym, kościół Santa Maria in Traspontina Rzym, kościół Santa Maria in Montesanto Rzym, kościół Santissimo Nome di Maria al Foro Traiano Rzym, kościół Santa Maria ad Martyres (Panteon) Rzym, kościół Sant'Anna dei Palafrenieri W piątek Bracia świętowali pamięć o patronie towarzystw strzeleckich św. Sebastianie. Uroczystości uświetniło pasowanie czterech nowo przyjętych braci kurkowych: Marka Rogoża (przedsiębiorca, zarządzający strzelnicą na Pasterniku (wprowadzający Jan Dziura-Bartkiewicz i Marek Zuski), Jacka Mycia - nauk medycznych, kardiologa (wprowadzający Henryk Kuśnierz i Kazimierz Loranc), Andrzeja Szumańskiego - profesora prawa, członka Komisji Nauk Prawnych PAN (wprowadzający Henryk Kuśnierz i Jerzy Loręcki. Szumański) oraz Tomasza Ptaka - przedsiębiorcę w branży turystycznej (wprowadzający Jerzy Loręcki i Przemysław Loręcki). Nadanie godności brata kurkowego odbyło się w nawie głównej Katedry Wawelskiej po mszy św. odprawionej przez kapelana krakowskiego Bractwa Kurkowego Jerzego Bryłę (piękna homilię wygłosił Katedry Zdzisław Sochacki). Świętowanie kontynuowano w gościnnych wnętrzach hotelu Europejskiego, gdzie bracia i ich goście zostali powitani przez chór szkolny ze Szkoły Podstawowej nr 38 im. Bractwa starszy Bractwa Kurkowego w Krakowie Henryk Kuśnierz odznaczył Krzyżem Wielkim Krakowskiego Bractwa Kurkowego Piotra Skalskiego, złotymi krzyżami Janusza Michalczaka i Mariana Satałę. Adam Gołembowski, prezes Zjednoczenia Kurkowych Bractw Strzeleckich RP, wraz ze swoim zastępcą Zdzisławem Grzelka i prezesem Okręgu Krakowskiego Bractw Kurkowych Jerzym Gałczyńskim uhonorowali braci odznaczeniami. Krzyż Komandorski z Mieczami otrzymał Piotr M. Mikosz „Europejczyk”, król krakowskiego Bractwa Kurkowego, który jest również przewodniczącym Komisji Rewizyjnej Zjednoczenia Kurkowych Bractw Strzeleckich RP, Krzyż Komandorski otrzymał też Marian Satała, rzecznik prasowy Zjednoczenia a Krzyże Rycerskie wręczono Markowi Rogóżowi i Rafałowi Kowalowi.. Król kurkowy Piotr M. Mikosz „Europejczyk” z marszałkiem Dobiesławem Gałą wręczyli z kolei czterem braciom statuetkę „Guza Oracewicza”. Wyróżnienie otrzymali: Kazimierz Loranc, EugeniusZ kolei z Kowalski, Marek Długosz i Marzena Ślęzak. Janusz Michalczak --- Opis męczeństwa pochodzący z VI wieku św, Sebastiana zawdzięczamy nieznanemu autorowi oraz komentarzowi św. Ambrożego do Psalmu 118. Według tych dokumentów ojciec Sebastiana miał pochodzić ze znakomitej rodziny urzędniczej w Narbonne (Galia), matka zaś miała pochodzić z Mediolanu. Staranne wychowanie i stanowisko ojca miało synowi utorować drogę na dwór cesarski. Miał być przywódcą gwardii cesarza Marka Aurelego Probusa (276-282). Według św. Ambrożego Sebastian był dowódcą przybocznej straży samego Dioklecjana. Za to, że mu wypomniał okrucieństwo wobec niewinnych chrześcijan, miał zostać przeszyty strzałami. "Dioklecjan kazał żołnierzom przywiązać go na środku pola i zabić strzałami z łuków. Tyle strzał tedy utkwiło w nim, że podobny był do jeża, a żołnierze przypuszczając, że już nie żyje, odeszli" - zapisał bł. Jakub de Voragine OP w swojej średniowiecznej "Złotej legendzie". Na pół umarłego odnalazła go pewna niewiasta, Irena, i swoją opieką przywróciła mu zdrowie. Sebastian, gdy tylko powrócił do sił, miał ponownie udać się do cesarza i zwrócić mu uwagę na krzywdę, jaką wyrządzał niewinnym wyznawcom Chrystusa. Wtedy Dioklecjan kazał go zatłuc pałkami, a jego ciało wrzucić do Cloaca Maxima. Wydobyła je stamtąd i pochowała ze czcią w rzymskich katakumbach niewiasta Lucyna. Był to prawdopodobnie rok 287 lub 288. Św. Sebastian cieszył się tak wielką czcią w całym Kościele, że należał do najbardziej znanych świętych. Rzym uczynił go jednym ze swoich głównych patronów. Papież Eugeniusz II (824-827) podarował znaczną część relikwii św. Sebastiana św. Medardowi do Soissons (biskupowi z terenów obecnej Francji). Relikwię głowy Świętego papież Leon IV (+ 855) podarował dla bazyliki w Rzymie pod wezwaniem "Czterech Koronatów", która znajduje się w pobliżu Koloseum. Św. Sebastiana zaliczano do grona Czternastu Wspomożycieli. Nad grobem męczennika wybudowano kościół pod jego wezwaniem - to obecna bazylika św. Sebastiana za Murami (San Sebastiano fuori le Mura), gdzie spoczywają jego relikwie. W miejscu męczeństwa powstał drugi kościół, bazylika św. Sebastiana na Palatynie (San Sebastiano al Palatino). W bazylice św. Piotra w Watykanie znajduje się kaplica św. Sebastiana, która obecnie jest miejscem spoczynku św. Jana Pawła II. Sebastian jest patronem Niemiec, inwalidów wojennych, chorych na choroby zakaźne, kamieniarzy, łuczników, myśliwych, ogrodników, rusznikarzy, strażników, strzelców, rannych i żołnierzy. Poświęcono mu liczne i wspaniale dzieła. Jego męczeństwo natchnęło wielu artystów - malarzy, rzeźbiarzy, pisarzy i muzyków tej miary, co Messina, Rubens, Veronese, Ribera, Guido Reni, Giorgetti, Debussy.

kaplica św sebastiana w rzymie